معرفی استاندارد فناورانه EMV

محمدمهدی مهدی خواه
نوشته شده توسط محمدمهدی مهدی خواه

روزانه با آمار و حوادث زیادی از سرقت پول و حساب‌های بانکی در صفحۀ حوادث روزنامه‌ها یا سایت‌های خبری و یا در مشاهدات محیط پیرامونی خود، مواجه می‌شویم؛ که حاکی از تعقیب و گریز دائمی خلافکاران و حافظان امنیت می‌باشد و برونداد آن، شاید یکی از پیشران‌های فناوری به حساب آید!

بایستی در زمینۀ کارت‌های بانکی به این نکته توجه ویژه‌ای کرد که نوار مغناطیسی پشت کارت‌های بانکی به راحتی قابل کپی‌برداری است. سارقان، نوار مغناطیسی کارت شما را در هنگام خریدی که انجام داده‌اید به وسیله دستگاه اسکیمر در لحظاتی کپی می‌کنند و شما که به راحتی رمز کارت خود را در هنگام خرید گفته‌اید، با سرقت حساب بانکی خود مواجه می‌شوید؛ چرا که گمان می‌کنید تا زمانی کارت بانکی در دست خودتان است، هیچ خطری شما را تهدید نمی‌کند! اما رمز شما به سرقت رفته و مشابه کارت بانکی مغناطیسی شما نیز ساخته شده است.

راه حل چیست؟ فناوری‌ها در این خصوص به کمک جامعه امروزی آمده‌اند. یکی از لازمه‌های حرکت به سمت فناوری‌های نوین در دنیای کنونی، شناخت و رصد فناوری‌های مختلف و تأثیرگذار در گسترۀ تجربه‌های جهانی است. در این میان، یکی از فناوری‌های مهمی که شبکۀ بانکی کشور بایستی توجه ویژه‌ای به آن داشته باشد، بهره‌گیری از فناوری EMV است.

EMV، استاندارد فناورانه‌ای در زمینه بانکداری و نقل‌ و‌ انتقال پول است که نام آن برگفته از سه شرکتی(یوروپی، مسترکارت، ویزا) است که چنین امری را رقم زده‌اند. استقرار چیپ کامپیوتری برای کارتها و هوشمند نمودن آنها باعث می‌شود که در ابتدا صحت کارت بانکی تأیید شده و سپس به نقل و انتقال وجوه اقدام گردد.
البته برای تأیید اصالت کارت بانکی و برقراری اتصال میان چیپ کامپیوتری و دستگاه کارتخوان الزاماً نیازی به وارد کردن کارت در داخل دستگاه نیست. بهره‌گیری از فناوری‌های مکمل نظیر فناوری [NFC [1  این امر را با سهولت بیشتری انجام می‌دهد.

باید توجه داشت که بهره‌گیری از هر فناوری نیازمند زیرساخت‌های لازم است؛ تبدیل کارت‌های بانکی(حدود 451 میلیون کارت در کشور در دست مردم است) و مجهز نمودن به چنین فناوری‌ای، آموزش مردم از سوی دیگر برای استفاده و فرهنگ‌سازی آن، و همچنین مجهز‌نمودن دستگاه‌های کارت خوان(بیش از سی میلیون دستگاه) از جمله لوازم تحقق امنیت نقل و انتقال پول در این زمینه به شمار می‌رود.

[1] Near-field communication فناوری‌ای که بر اساس فناوری radio-frequency identification ساخته شده است و از نزدیکی دو وسیله به هم، به انجام تراکنش، تبادل اطلاعات و یا انجام عملیاتی خاص می‌پردازد(مثال‌هایی از این فناوری: نزدیکی سویچ ماشین و باز شدن درب آن، نزدیکی موبایل مجهز به این فناوری به پرینتر و انتقال اطلاعات و چاپ مطلب، پرداخت عوارض راه با گذر ماشین از عوارضی و …)

محمدمهدی مهدی خواه

محمدمهدی مهدی خواه

دانشجوی دکتری سیاست گذاری علم و فناوری سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران

More Posts

یک نظر

نظری دهید