ایستاده … بر یک تصور غلط

دکتر سیامک طهماسبی
نوشته شده توسط دکتر سیامک طهماسبی

معمولاً ملت‌ها افتخارات مختلفی دارند که باعث مباهات آنها در عرصه بین‌المللی می‌شود مانند موفقیت در فوتبال، داشتن یک اثر باستانی خاص، داشتن فرهنگ و تمدن کهن و غنی، برخورداری از شرکت‌های تولیدی موفق و برندهای تجاری و … . یکی دیگر از مواردی که در ذهن برخی از مردم ایران باعث افتخار بوده «قیمت برابری ارز ملی» است. یعنی ایرانیان دوست دارند که ارزش پول ملی کشورشان در مقایسه با ارز سایر کشورها بالا باشد و این را باعث غرور ملی تلقی می‌کنند. اتفاقاً سیاستمداران و دولتمردان هم در رقابت‌های جناحی و حزبی نسبت به این امر حساس بوده و بالا بردن ارزش پول ملی (یا حداقل جلوگیری از کاهش ارزش) را از اهداف خود دانسته و بر روی آن حسابی مانور می‌دهند. حال سؤال اینست که آیا واقعاً بالا بودن ارزش پول ملی خوبست؟ آیا به هر قیمتی و به هر وسیله‌ای ـ ولو به صورت مصنوعی ـ باید ارزش ریال را در برابر ارزهای دیگر بالا نگاه داشت؟ دولتمردان و مسئولین اقتصادی کشور جمهوری اسلامی ایران در دو دهه اخیر تلاش کردند تا قیمت ارز را حتی‌الامکان تثبیت کنند تا از این طریق کمکی در راستای تولید ملی و افزایش رفاه اجتماعی داشته باشند. به عبارت دیگر میزان رشد قیمت دلار را با استفاده از ابزارهای مختلف سیاستگذاری اقتصادی، بسیار پایین‌تر از میزان تورم کشوری نگاه داشته‌اند. به عنوان مثال در بازه زمانی 1378 الی 1389 مجموع تغییرات نرخ ارز حدود ٪20 بوده در حالی که نرخ تورم تجمیعی[1] در این بازه زمانی حدود 341٪ بوده است. همین موضوع در بین سال‌های 1391 الی 1396 نیز رخ داد بدین شرح که در صورت کنار گذاشتن سه ماه پایانی سال 1396، نرخ افزایش دلار در این بازه زمانی کمتر از 20٪ بوده در حالی نرخ تورم بر اساس «شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی ـ اعلامی بانک مرکزی» بیش از 108٪ بوده است.

روش استناد به مطلب:

طهماسبی، سیامک (1397). ایستاده بر یک تصور غلط، دوفصلنامه نوآفرین، سال اول، شماره اول، صص 46-44.

دکتر سیامک طهماسبی

دکتر سیامک طهماسبی

پژوهشگر مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)؛ دکتری مدیریت صنعتی دانشگاه صنعتی مالک اشتر

More Posts

نظری دهید